Język HTML ma w dzisiejszych czasach zdecydowanie najważniejszą pozycję, jeżeli chodzi o języki wykorzystywane do tworzenia stron www. Charakteryzowanie tego właśnie języka należy zacząć przede wszystkim od opisania podstawowych komponentów, które wchodzą w jego skład. Niewątpliwie najważniejszym spośród tych komponentów są znaczniki. Określane są one także mianem tagów. Odznaczają się one dwoma najbardziej charakterystycznymi cechami, którymi są zawartość oraz atrybuty. Każdy z tych dwóch wymienionych właśnie parametrów koniecznie musi spełniać pewne bardzo konkretne wymagania. Jest to niezbędne z tego powodu, że w przeciwnym wypadku dokument nie zostanie zwalidowany w taki sposób, w jaki powinien, jeśli chodzi o zgodność ze standardami obowiązującymi w tym zakresie. Każdy znacznik w praktyce zaczyna się zwykle znacznikiem otwierającym, a kończy – zamykającym. Wspominane wcześniej atrybuty zawsze znajdują się w znacznikach otwierających. Zawartość natomiast jest tym, co znajduje się pomiędzy znacznikami otwierającym a zamykającym. Dodać w tym miejscu trzeba, że istnieją takie elementy, w przypadku których nie jest konieczne stosowanie znaczników zamykających. Można w tym miejscu wspomnieć o takich elementach jak między innymi nowe akapity. Stosowane w języku HTML znaczniki podzielić można generalnie rzecz biorąc na trzy podstawowe rodzaje. Będą to zatem znaczniki strukturalne, prezentacyjne oraz hipertekstowe. Dzięki znacznikom strukturalnych możliwe jest opisanie tak zwanej logicznej struktury danego tekstu. Nie definiują jednak sposobu, w jaki wyświetlać się mają poszczególne elementy. Jeżeli chodzi zaś o znaczniki prezentacyjne, to one ten właśnie wygląd opisują. Z kolei znaczniki hipertekstowe zawierają odnośniki do innych dokumentów ewentualnie do odrębnych części wchodzących w skład tego samego dokumentu. Kolejnym bardzo ważnym – obok znaczników – komponentem wchodzącym w skład języka HTML są rodzaje danych. W obrębie języka HTML wyszczególnić ich można parę. Mogą być one wprowadzane na dwojaki sposób, a mianowicie albo do atrybutów, albo do wartości poszczególnych elementów. Spośród rodzajów danych wymienić można między innymi skrypty, jednostki miary długości, kodowanie znaków, deskryptory mediów, datę, czas i tym podobne. Poza tym śród komponentów języka HTML znajdują się również referencja znakowe oraz encje. Odkąd pojawiła się czwarta wersja języka HTML, to od tej pory encje są definiowane w liczbie przekraczającej dwieście pięćdziesiąt, natomiast jeżeli chodzi o symbole znakowe, to jest ich przeszło milion. Zarówno encje, jak symbole znakowe pozwalają na to, aby określone znaki można było zapisywać jako specjalne stałe. Istnieją również i takie znaki, które zapisać można w sposób dosłowny. Znaki specjalne zapisywać można w alternatywny sposób, co z kolei sprawia, że mogą zostać one interpretowane jako zupełnie zwykłe znaki. Nie muszą być one zatem tym samym traktowane w charakterze istotnych części wchodzących w skład składni językowej. Ze wspomnianymi wcześniej stałymi jest taki problem, że osoby zajmujące się tworzeniem stron www dość często zapominają o korzystaniu z nich. Z tego właśnie zapewne powodu internetowe przeglądarki wykazują pod tym kątem wysoki stopień tolerancyjności. W takich właśnie sytuacjach wprowadzone znaki są przez przeglądarki traktowane w charakterze kodu – nie mniej jednak odnosi się to tylko tych sytuacji, kiedy to dalszy ciąg kodu wyraźnie wskazuje na to, że znaki zostały wykorzystane jako części językowej składni.
Jednymi z wielu narzędzi wykorzystywanych przy tworzeniu stron www są edytory tychże stron. W tym kontekście natomiast bardzo często pada określenie takie jak edytor HTML. Edytor taki jest komputerowym programem wykorzystywanym do tworzenia dokumentów HTML. HTML to z kolei najbardziej rozpowszechniony obecnie język, który jest wykorzystywany do tworzenia stron www. Natomiast dokument HTML jest dokumentem o charakterze tekstowym. Można go stworzyć w każdym jednym edytorze tekstowym – nawet tak prostym i nieskomplikowanym jak Notatnik chociażby. Ze wspomnianym tutaj Notatnikiem pracuje się oczywiście pod Windowsem, jeżeli natomiast ktoś pracuje w środowisku operacyjnym Linux, to ma do swojej dyspozycji inne edytory tekstów. Najbardziej charakterystyczną cechą, którą posiadają edytory HTML jest korzystanie z tak zwanych Tagów określanych również mianem znaczników. To z kolei sprawia, że pisanie internetowych stron jest w bardzo poważnym stopniu ułatwione. Dodać w tym miejscu jednakże wypada, że istnieją i takie edytory tekstów, które w podstawowym zakresie obsługują znaczniki HTML. Bardzo często osoby zajmujące się tworzeniem stron www wychodzą z założenia – i jest to dosyć popularne stwierdzenie, że korzystanie z edytorów HTML jest rzeczą konieczną, ponieważ równie dobrze można się obejść bez nich. Nie mniej jednak jeżeli taki edytor jest naprawdę w wysokim stopniu wyspecjalizowanym programem, wówczas mówić można o wielu jego zaletach. Przede wszystkim znaczniki można wprowadzać w o wiele szybszym tempie – a to za sprawą korzystania z gotowych już szablonów. Poza tym ryzyko popełnienia przy tej okazji błędów zostaje w znaczącym stopniu zminimalizowane, a popełniania tych błędów – i to w dużych raczej ilościach – nie sposób jest uniknąć, jeżeli znaczniki są wprowadzane ręcznie. Edytory HTML dzielą się na dwie klasy. Pierwszą spośród nich stanowią programy, które pracują w trybie tekstowym, drugą natomiast te, które pracują w trybie graficznym. Edytory pracujące w trybie tekstowym są programami, dzięki którym w bezpośredni sposób pracować można z kodem HTML. Edytory – podobnie zresztą jak i wszystkie inne programy – są lepsze i gorsze. Nie mniej jednak w stosunku do dobrych edytorów można mieć bardzo duże oczekiwania. Cech, które taki właśnie powinien posiadać wymienić można sporo. Jedną z takich cech jest możliwość kontrolowania zarówno poprawności pisowni, jak i składniowej. To samo tyczy się również spójności – błędy konstrukcyjne przy tworzeniu stron www zdarzają się bowiem bardzo często i na dobrą sprawę nie da się ich całkowicie wyeliminować (wiele oczywiście zależy w tym miejscu od osoby tworzącej stronę internetową). Tak samo porządny edytor HTML powinien umożliwiać kontrolowanie kodu – po to, aby odróżnianie treści dokumentów od znaczników nie nastręczało większych problemów. Dzięki opisywanemu tutaj programowi webmaster powinien móc także wprowadzać znaki specjalne – czyli takie, które nie są związane z łacińskim alfabetem, jakim to posługujemy się na co dzień. Może zajść dla przykładu potrzeba wprowadzenia znaków matematycznych czy też takich pochodzących z innego zupełnie alfabetu, jak chociażby hebrajski czy arabski. Poza tym dobry edytor HTML nie ogranicza się tylko i wyłącznie do obsługiwania języka HTML, ale umożliwia także pracę z innymi językami programowania – przynajmniej tymi najbardziej popularnymi jak chociażby JavaScript. Wygląd tworzonej strony można na bieżąco kontrolować dzięki specjalnemu podglądowi otwierającemu się w oddzielnym oknie.
Tworzenie stron internetowych wiąże się w dzisiejszych czasach między innymi ze znajomością rozmaitych języków, które do tego właśnie celu są wykorzystywane. Takich języków wymienić można sporo, nie mniej jednak tym aktualnie najbardziej dominującym jest język o nazwie HTML. HTML to skrót od anglojęzycznego wyrażenia HyperText Markup Language, co na nasz rodzimy język można przetłumaczyć jako język znaczników hipertekstu. Do czego dokładnie służy język HTML? Mówiąc najogólniej, dzięki niemu możliwe jest opisanie struktury informacji, które zostały zawarte w dokumencie. Poszczególne fragmenty tego właśnie dokumentu zyskują wówczas odpowiednie znaczenie. Dzieje się to na przykład poprzez formowanie linków czy nagłówków. Dzięki językowi HTML istniej również możliwość w zakresie osadzenia w danym tekście różnych innych elementów, takich jak dla przykładu grafiki, formularze czy też animacje – z nich zawsze warto korzystać, albowiem w wyraźny sposób urozmaicają one stronę internetową, czyniąc ją o wiele bardziej atrakcyjną dla użytkowników (a o to przecież generalnie rzecz biorąc chodzi). Kolejną funkcją, którą posiada opisywany tutaj język jest to, że za jego sprawą mniej więcej wiadomo, jak pod kątem czysto wizualnym będzie się tworzona strona prezentować pod poszczególnymi przeglądarkami internetowymi. Oczywiście, zaznaczyć trzeba w tym miejscu koniecznie, że HTML umożliwia uzyskanie tejże wizualizacji do pewnego tylko stopnia. Nie to jednak, co już zostało powyżej opisane sprawiło, że język HTML stał się tak bardzo popularny i powszechnie wykorzystywany. Zadecydowały o tym fakcie dwie bardzo istotne sprawy. Pierwsza spośród nich to taka, że praca z tym właśnie językiem nie jest uzależniona od operacyjnego środowiska, w jakim dana strona jest tworzona i oglądana. Po drugie – żadnego znaczenia nie mają w tym momencie także i techniczne parametry komputera, na którym ktoś sobie taką stronę ogląda, a wiadomo przecież, że w tym zakresie mamy do czynienia z ogromnym zróżnicowaniem, bo jedni mają w tym zakresie lepsze komputery, inni natomiast niekoniecznie. Historia języka HTML sięga mniej więcej trzydziestu lat wstecz. Nie mniej jednak pierwsza specyfikacja nosząca taką właśnie nazwę została w publiczny sposób udostępniona z początkiem lat dziewięćdziesiątych minionego stulecia. Zawierała ona wówczas znaczniki w liczbie dwudziestu dwóch. Do dnia dzisiejszego jest wykorzystywane trzynaście spośród tych elementów i one to właśnie stanowią elementarny szkielet języka HTML. Opisywany tutaj język powstał w oparciu o jeszcze inny język, a mianowicie SGML. Mówiąc o języku HTML, koniecznie trzeba wspomnieć o komponentach, z których się n składa. Tych podstawowych jest kilka. Wymienić w tym miejscu trzeba przede wszystkim deklarację rodzaju dokumentu, znaczniki wraz z ich atrybutami, odwołania, rodzaje danych oraz znakowe referencje. Każdy spośród tych komponentów można opisać w bardzo dokładny sposób. Język HTML, odkąd tylko pojawił się na rynku, zdobywał sobie w bardzo szybkim czasie uznanie oraz popularność. Początkowo istniał jednakże problem, jeżeli chodzi o czystość kodu – w tym zakresie nie istniały bowiem jakiekolwiek standardy. W chwili obecnej natomiast sytuacja ta wygląda zupełnie inaczej, albowiem takowe standardy są już wprowadzone, dzięki czemu można było opanować chaos panujący w tym obszarze. Wspominane tutaj standardy podzielić aktualnie można na dwie kategorie, przy czym należy pamiętać, że podział ten ma charakter zdecydowanie umowny.